Grupy systematyczne istot obecnie żyjących

W praktyce możliwe jest połączenie organizmów, w zależności od stopnia ich podobieństwa, w grupy niższych i wyższych rzędów (gatunki, rodzaje, rodziny, rzędy itd.); grupy te są albo równowartościowe (jak np. gatunki jednego rodzaju, rodzaje w jednej rodzinie), albo też jedne z nich są podporządkowane drugim (rodzaje rodzinie, gatunki rodzajowi). Również wymarłe grupy organizmów dają się włączyć w grupy systematyczne istot obecnie żyjących. Na podstawie tych ważnych faktów można wysnuć wniosek, iż gatunki nie zostały stworzone niezależnie jeden od drugiego, lecz obdarzone Są zdolnością zmienności dziedzicznej. Dzięki temu w wyniku zmian dziedzicznych mogły z pewnego gatunku powstać gatunki nowe, przez większe zmiany dziedziczne z gatunków jakiegoś rodzaju — nowe rodzaje, wreszcie z jakiejś rodziny — nowe rodziny. Już same dane z systematyki powinny zatem doprowadzić do wniosku, że wszystkie istoty żywe są ze sobą spokrewnione W mniejszym lub większym stopniu, a więc mają jedno ws- pólne drzewo genealogiczne. Dlatego więc głównym zadaniem systematyki są dowody przemawiające za teorią descendencji, odtworzenie drzewa genealogicznego i przedstawienie w „naturalnym” systemie przynajmniej jego ogólnego zarysu. Dowody morfologiczne. Na podstawie teorii descendencji zrozumiałe stają się wspólne plany budowy przedstawicieli jednej grupy systematycznej (np. jednego rodzaju, jednej rodziny, jednej klasy) oraz często przedstawicieli kil- ku takich grup, chociaż szczegóły budowy w obrębie jednej grupy mogą wykazywać różnice. Na przykład wielkie grupy mszaków, paprotników i nagozalążkowych, mimo bardzo znacznych różnic morfologicznych mają jednak w głównych zarysach jednakowy cykl rozwojowy, jednakową heterofazową przemianę pokoleń i podobne organy płciowe. [patrz też: polidypsja, piperine forte skutki uboczne, usg piersi lodz ]

Powiązane tematy z artykułem: piperine forte skutki uboczne polidypsja usg piersi lodz