Sukulenty

U Berbelis vulgaris Iiście głównego pędu są przekształcone najczęściej w trójdzielne ciernie; boczne krótkopędy, które wyłącznie mają liście asymilacyjne, stoją w kątach tych cierni. U Robinia, Acacia i u niektórych gruboszowatych Euphorbiae rozwijają się krótkotrwałe liście, oba zaś przylistki wykształcają się w ciernie. Nierozgałęzione (albo rozgałęzione np. u Cleditschia triacanthos) ciernie pochodzenia pędowego, które są stojącymi w kątach liści krótkopędami i mają zredukowane liście, występują np. u Crataegusi u Prunus spinosa. Korzenie przeobrażone w ciernie występują wśród jednoliściennych u niektórych palm (np. u Acanthorrhiza) na pniu, a wśród dwuliściennych u Murmeeodia, należącej do epifitycznych Rubiaceae. Wielu kserofitom nie wystarcza samo ograniczenie parowania. Gromadzą one nadto podczas krótkich okresów deszczowych wielkie ilości wody w specjalnych tkankach wodnych; dzięki temu roślina może przetrwać długi często okres suszy. Tkankę wodną tworzy niekiedy specjalnie wykształcona jedno- lub kilkuwarstwowa epiderma (np. liściach różnych Pipetaceae, gatunków Fieus) komórki. Silne wykształcenie tkanki wodnej sprawia, że organy, w których ona występuje, są bardzo grube i równocześnie mięsiste. Dlatego takie rośliny noszą nazwę gruboszowatych (Sukulentów). Pewne Umbelliferae, Cucurbitaceae, Compositae, Asclepiadaceae oraz stepowe i pustyniowe rodzaje Pelargoniam i Oxalis wytwarzają korzenie służące do pobierania wody (sukulenty korzeniowe). Częstsze są jednak sukulent liściaste, np.: Sedum, Agave, Aloe, Mesernbrianthemum, albo sukulenty łodygowe np.: Cactaceae, gatunki Euphorbza, Stapelia inne Aselepiadaceae, Compositae — Kleinia. [przypisy: pracownia emg, wypożyczalnia samochodów gdańsk lotnisko, gabloty muzealne ]

Powiązane tematy z artykułem: gabloty muzealne pracownia emg wypożyczalnia samochodów gdańsk lotnisko