Kolenchyma

Błony celulozowe są nierównomiernie zgrubiałe, szczególnie silnie w kątach komórek (kolenchyma kątowa) lub na ścianach tangencjalnych (kolenchyma płatowa). Na przekroju poprzecznym zgrubiałe części błon uwydatniają się dzięki jasnemu połyskowi. Przestworów międzykomórkowych najczęściej brak lub też są bardzo małe. Kolenchyma dzięki zgrubieniom błon komórkowych posiada znaczną wytrzymałość na rozerwanie. Długie niezgrubiałe powierzchnie ścian umożliwiają zarazem szybką wymianę substancji w obrębie tkanki. Continue reading

Rurki sitowe

Rurki sitowe służą do przewodzenia związków organicznych. Ściany końcowe każdego z tych wydłużonych, w przekroju poprzecznym wielokątnych członów są ustawione poprzecznie lub skośnie. W pewnych miejscach tych ścian występują ułożone grupami liczne drobne pory, przez które przechodzą pasma plazmy; takie perforowane miejsca ścian stanowią tzw. sita. U wielu gatunków roślin prosta lub nieco skośnie ustawiona ściana poprzeczna miedzy następującymi po sobie członami rurek sitowych jest jednym sitem. Continue reading

Rurki sitowe

Cienkie z reguły ściany rurek sitowych są prawie zawsze niezdrewniałe, zbudowane z celulozy i elastycznie rozciągnięte przez ich płynną zawartość. Na ogół rurki sitowe czynne są tylko w ciągu jednego okresu wegetacyjnego. Pod koniec okresu wegetacyjnego sita zostają zasklepione przez grube, błyszczące pokłady hyalinowej kalozy [zasklepki], która już poprzednio wyściełała pory cienką warstwą. Wskutek tego ulega przerwaniu wymiana substancji między członami rurek sito— wych. Jeżeli w następnym okresie wegetacyjnym rurka siłowa ma jeszcze raz działać, zasklepki kalozy zostają rozpuszczone. Continue reading