Czucie umiejscowienia

Jeżeli zadrażnimy w którymkolwiek miejscu skórę, to możemy bez posługiwania się wzrokiem podać miejsce, w którym zadziałała podnieta; tę własność nazywamy czuciem umiejscowieni a. Sposób badania tego czucia jest prosty; badanemu osobnikowi zasłania się oczy i poleca, aby z chwilą kiedy uczuje dotknięcie na skórze wskazał miejsce, w którym dotyk odczuwa. Drugi sposób polega na tym, że dotykamy skórę tępymi końcami cyrkla zaopatrzonego w podziałkę, na której można odczytać odległość końców. Badana osoba ma podać, czy uczuła jeden czy dwa dotknięcia. Czucie umiejscowienia jest w różnych miejscach skóry różne, na skórze kończyn jest lepiej rozwinięte, aniżeli na skórze tułowia, na palcach lepiej aniżeli na ramieniu, po stronie grzbietnej kończyn jest słabsze aniżeli po stronie zginaczy. Continue reading

Wrażenie ucisku

Jeżeli ucisk działa równomiernie na skórę, wtedy nie odczuwamy żadnego wrażenia ucisku, jak to np. ma miejsce z ciśnieniem atmosferycznym. Jeżeli natomiast ucisk jest nierównomierny, wtedy wrażenie jest wyraźne. Ręka włożona do rtęci lub wody nie odczuwa w miejscach zanurzonych żadnego ucisku, tylko w miejscu odpowiadającemu powierzchni płynu ucisk na skórę jest wyraźny (doświadczenie Meisera). Zmiany na skórze w miejscach, odpowiadających granicy powierzchni płynu i powietrza, są zdaje się, znaczniejsze i stąd pochodzi znaczniejsze zadrażnienie zakończyn nerwowych, aniżeli w miejscach równomiernie przez płyn uciśniętych.
Im szybciej zmiany na skórze występują, czyli im szybciej działa ucisk, tym wrażenie jest silniejsze. Continue reading

Zmysł ucisku

Podobnie jak dla zmysłu ciepłoty, tak i dla zmysłu ucisku istnieją na skórze rozsiane ograniczone drobne miejsca, których zadrażnienie wywołuje wrażenie dotyku, względnie ucisku. Te tzw. punkty ucisku można wykazać za pomocą metody Freya, posługując się włosieniem przyklejonym pod kątem prostym do rurki szklanej, Jeżeli dotkniemy końcem włosienia skóry, to wywieramy przez to pewien ucisk; nasilenie tego ucisku zależy od grubości, długości i rodzaju włosienia, a siłę tego ucisku mierzymy w ten sposób, że naciskamy włosieniem szalkę wagi i odczytujemy jaki ciężar zdołamy zrównoważyć przy ledwo widocznym zagięciu się włosienia.
Liczba punktów ucisku jest na ogół znaczniejsza, aniżeli punktów ciepła i zimna. Jest ona różna w różnych miejscach skóry; tak np. przypada na 1 cm2 skóry podudzia 9—10, uda 10—22, ramienia 7—16, przedramienia 10-—26, skóry nad stawem nadgarstkowym 12—44, kłębu palca dużego 111—135, skóry na głowie 110—300 punktów ucisku. Continue reading

Zadrażnienie obwodowych narządów zmysłowych

Zadrażnienie obwodowych narządów zmysłowych przenosi się za pośrednictwem dośrodkowych włókien nerwowych do odpowiednich części kory mózgowej i tu dopiero powstaje wrażenie świadome czyli czucie. Dla wywołania zatem pewnego czucia zmysłowego muszą być obwodowe zakończenia nerwowe zmysłów i ośrodki mózgowe nienaruszone a nadto musi istnieć bodziec który by na narządy obwodowe zmysłów zadzialał.
Z pośród bodźców należy odróżnić takie, do których dany narząd zmysłowy jest szczególnie dostosowany. Ten rodzaj bodźców nazywamy podnietami wlaściwymi (stimulus adaeqvał). Mają one tę własność, że działają tylko na narządy obwodowe zmysłów, a nie mają zdolności zadrażnienia dróg nerwowych. Tak n. Continue reading