Sprawe rozstrzyga badanie wydobytej zawartosci

Sprawę rozstrzyga badanie wydobytej zawartości. Stwierdzenie resztek pokarmowych, dających się wykryć tylko badaniem drobnowidowym, tzw. zaleganie drobnowidowe (microretentio), nie ma praktycznego znaczenia, można bowiem nierzadko je spostrzegać u osób zupełnie zdrowych. Po dokładnym płukaniu żołądka odosobnia, się badanego od otoczenia, by uniknąć wpływów dodatkowych na wydzielniczą czynność żołądka. Metoda cząstkowa badania wydzielniczej czynności żołądka. Continue reading

Po próbnym sniadaniu Ewaid-Boalsa u osób zdrowych wzajemny stosunek pracy mechanizmu humoralnego do odruchowego wynosi srednio 1,8 : 1 (Aleksander Bylina)

Po próbnym śniadaniu Ewaid-Boalsa u osób zdrowych wzajemny stosunek pracy mechanizmu humoralnego do odruchowego wynosi średnio 1,8 : 1 (Aleksander Bylina). W chorobach żołądka przebiegających ze wzmożeniem oraz z upośledzeniem czynności wydzielniczej żołądka stosunek ten może pozostać bez zmiany albo też ulega zakłóceniu w kierunku przewagi mechanizmu humoralnego, bądź też na odwrót odruchowego. Jerzy Glass i Boyd dla badania z osobna wydzielniczej czynności żołądka w okresie odruchowym i chemicznym polecają próbę insulinową i próbę histarninową. Insulina pobudza ośródek nerwów błędnych i na tej drodze zwiększa ilość soku żołądkowego a także mukoproteiny w porównaniu do stanu na czczo. Próba z insuliną jest zatem miernikiem okresu odruchowego wydzielania soku żołądkowego. Continue reading

W kazdej z 5 porcji zawartosci zoladkowej oznacza sie ogólna kwasnosc, ilosc wolnego kwasu solnego oraz mukoproteiny

W każdej z 5 porcji zawartości żołądkowej oznacza się ogólną kwaśność, ilość wolnego kwasu solnego oraz mukoproteiny. U osób zdrowych, a także w niestrawności żołądkowej oraz w chorobie wrzodowej żołądka i dwunastnicy wzrastają ilości wolnego kwasu solnego i mukoproteiny i ogólna kwaśność po insulinie. Taki wynik (odczyn dodatni) świadczy o zachowaniu łączności nerwowej żołądka z ośrodkiem nerwów błędnych. U osób z prawie całkowitym wycięciem żołądka, a także w chorobach uszkadzających okolicę przed odźwiernikową bez zmian w trzonie i dnie. Metoda obciążeniowa badania wydzielniczej czynności żołądka. Continue reading

Kwas solny

Kwas solny. Do najdonioślejszego zadania w klinice chorób żołądka należy badanie soku żołądkowego na kwas solny. Kwas solny wydzielający się na próbne śniadanie łączy się z białkami i z solami pokarmu i dopiero po ich nasyceniu gromadzi się jako kwas wolny. Kwas solny wolny (L oznacza liberum) i luźnie związany (E, co znaczy combinatum) stanowią razem ogólną kwaśność (A, aciditas) prawidłowego soku. W stanach chorobowych na poziom ogólnej kwaśności wpływa także możliwa obecność innych kwasów. Continue reading

By ja wyrazic w gramach kwasu solnego, mnozymy 0,00365 przez liczbe wyrazaj aca ogólna kwasnosc w mI lugu

By ją wyrazić w gramach kwasu solnego, mnożymy 0,00365 przez liczbę wyrażaj ącą ogólną kwaśność w mI ługu. Ponieważ ogólna kwaśność soku żołądkowego zależy nie tylko od kwasu solnego, ale i od innych jego składników kwaśnych, przeto przyjęto, zgodnie z poleceniem Walerego Jaworskiego (r. 1882), oznaczać ogólną kwaśność zawartości żołądkowej w celach klinicznych zawsze w l/lO normalnego NaOH, zużytego na 100 mI przesączu, nie zaś w obliczeniu na kwas solny. Luźnie związany kwas solny (C) oznacza się miareczkowaniem 5 ml przesączu l/lO normalnym NaOH w obecności 4-5 kropel wodnego roztworu alizaryny jako wskaźnika. Roztworu ługu sodowego dolewa się aż do przejścia żółtego zabarwienia przesączu w brunatne (ryc. Continue reading

Ryzyko złamania i leczenie kwasem zoledronowym u mężczyzn z osteoporozą AD 3

Stosowanie doustnych bisfosfonianów, parathormonu, fluorku sodu, ranelinianu strontu, kalcytoniny, testosteronu, ogólnoustrojowych glikokortykosteroidów lub sterydów anabolicznych oraz wszelkie badania z wyjątkiem badanego leku były zabronione podczas całego badania. Projekt badania
To 24-miesięczne, randomizowane, podwójnie zaślepione, kontrolowane placebo, równoległe badanie grupy przeprowadzono w Europie, Ameryce Południowej, Afryce i Australii od grudnia 2006 r. Do października 2010 r. W okresie od stycznia 2007 r. Continue reading

Biwalirudyna kontra monoterapia heparyną w zawale mięśnia sercowego ad 5

Łącznie 3004 pacjentów zostało przydzielonych do grupy biwalirudyny, a 3002 do grupy heparynowej. Tabela 1. Tabela 1. Podstawowa charakterystyka pacjentów. Podstawową charakterystykę demograficzną i kliniczną wszystkich pacjentów włączonych do badania oraz pacjentów, którzy zostali poddani badaniu przesiewowemu, ale nie zostali włączeni do badania, przedstawiono w tabeli 1. Continue reading

Wpływ anacetrapibu u pacjentów z miażdżycą naczyń krwionośnych ad 5

Średni poziom apolipoproteiny A1 był wyższy o 42 mg na decylitr (0,42 g na litr) w grupie anacetrapibu niż w grupie placebo (względna różnica 36%), średni poziom apolipoproteiny B był niższy o 12 mg na decylitr (0,12 g na litr, względna różnica -18%), a średni poziom lipoproteiny (a) był niższy o 15 nmoli na litr (względna różnica -25%). Wpływ na zdarzenia naczyniowe
Ryc. 1. Rycina 1. Pierwsze główne zdarzenie wieńcowe w trakcie obserwacji.Panel A pokazuje wykres Kaplana-Meiera pierwszego ważnego zdarzenia wieńcowego (zespól śmierci wieńcowej, zawału mięśnia sercowego lub rewaskularyzacji wieńcowej) podczas obserwacji. Continue reading

Wpływ anacetrapibu u pacjentów z miażdżycą naczyń krwionośnych czesc 4

Składniki pierwotnego wyniku i pozostały drugorzędny wynik głównych zdarzeń naczyniowych oceniano bez korekty. Pełna baza danych jest prowadzona i analiz wykonywana przez jednostkę badań klinicznych na Uniwersytecie w Oksfordzie. Wyniki
Pacjenci
Tabela 1. Tabela 1. Charakterystyka pacjentów w punkcie wyjściowym. Continue reading