Forma kaktusowa

Zielone pędy sukulentów stanowią typowe bulwy pochodzenia pędowego; są one obszernymi zbiornikami wody. „Forma kaktusowa” jest pod każdym względem korzystna dla skrajnych kserofitów. Często występujące zjawisko polegające na tym, że nawet oddalone pod względem systematycznym organizmy wykazują wyraźne podobieństwa w budowie, nazywamy konwerencją. W upodobnionej budowie takich organizmów, które żyją w jednakowym środowisku, można łatwo dopatrzyć się podobnych ekologicznych przystosowań do określonych warunków zewnętrznych. Jeśli pędy sukulentów w krańcowym wykształceniu przybierają postać zbliżoną do kuli (Cactaceae, Euphotbiaceae), mają one stosunkowo najmniejszą powierzchnię i tym samym najmniej transpirują. Continue reading

Asymilacja roślin

W związku ze zmniejszeniem powierzchni liści, a przede wszystkim w związku z ich zanikiem, oprócz transpiracji ulega także ograniczeniu asymilacja. Powstałe w ten sposób straty częściowo wyrównuje występujący w łodygach tych roślin miękisz asymilacyjny; łodygi w tym przypadku są zielone; podobne stosunki obserwujemy u roślin o „rózgowatej” postaci (sklerofitów), np. u Sarothamnus scoparius (Żarnowca), który wszelako rozwija na długich rózgowatych gałązkach małe, zielone, lancetotfrate liście. U takich roślin często w związku z redukcją liści na stępuje spłaszczenie pędów albo nawet wykształcanie upodobnionych do liści zielonych łodyg. Mogą one wtedy znacznie lepiej niż walcowate łodygi przejmować czynności asymilacji, ale naturalnie wówczas także transpiracja ulega wzmożeniu. Continue reading

Pasożyty roślin

Oprócz niezielonych albo słabo zielonych pasożytów, które są najbardziej uzależnione od swoich żywicieli, istnieją też i takie, które mogą jeszcze asymilować dużymi zielonymi liśćmi (półpasożyty). Przykładem może być przede wszystkim jemioła, która pasożytuje na gałęziach drzew. Jej główna łodyga i wychodzące z jej podstawy, podobne do korzeni, zielone pasma, tzw. korowe pasma ssące, wrastają poprzez korę żywiciela i wytwarzają ssawki podobne do sopli. Ssawki te przenikają prostopadle do drewna żywiciela, z którego pobierają wodę i sole mineralne; następnie zostają całkowicie otoczone przez drewno żywiciela wskutek jego wzrostu na grubość, wydłużają się zaś dzięki wzrostowi interkalarnemu strefy merystematycznej, która graniczy z miazgą żywiciela. Continue reading

Rozmnażanie roślin

Wyżej uorganizowane rośliny rozmnażają się w prosty sposób; np. plecha pewnych glonów morskich (np. Fucus, Caulerpa) i wielu porostów może ulegać rozerwaniu na kawałki, które rozrastają się w nowe plechy. Również liczne trwałe rośliny zielne rozmnażają się dzięki temu, że ich rozgałęzione pędy ulegają rozłączeniu wskutek butwienia obumierających części starszych. Jest również sztuczne rozmnażanie roślin przez podział ciała rośliny na sadzonki. Continue reading