Organografia

Organizmy, które zaliczamy do świata roślin, są bardzo różnie ukształtowane. Zarówno jednokomórkowe, jak i wielokomórkowe mogą być zewnętrznie zupełnie nierozczłonkowane; z reguły jednak ujawniają pewien stopień rozczłonkowania ciała. Dla postaci istoty żyjącej o budowie nierozczłonkowanej lub w jakiś sposób zróżnicowanej oraz dla formy wewnętrznego wykształcenia jej części charakterystyczne są przede wszystkim stosunki symetrii. Ciało nazywa się symetrycznym, gdy zbudowane jest z połówek podobnych do siebie jak odbicia lustrzane. Płaszczyzna, która dzieli te połówki, nazywa się płaszczyzną symetrii. Continue reading

Stopień poliploidalności

Zachodzące uwielokrotnienie liczby chromosomów przyczynia się do zwiększenia średnicy członów naczyń w ich pierwszych stadiach rozwojowych; w stadiach późniejszych, jak wiadomo, protoplasty ich ulegają degeneracji. Szczególnie wysoki stopień poliploidalności osiągają niektóre komórki, zwłaszcza we włoskach wydzielniczych i parzących. Komórki takie zawierają często jądra olbrzymiej wielkości w porównaniu Z jądrami komórek merystemów. Takie olbrzymie jądra występują np. we włoskach żywych na płatkach korony Cucurbita pepo oraz we włoskach parzących Urtica dioicc. Continue reading

Organy wegetatywne

Najwyższy stopień rozczłonkowania organów wegetatywnych rośliny polega na zróżnicowaniu na łodygę, Iiście i korzenie. Łodyga i liście tworzą razem pęd. Ciało składające się z pędu i korzeni określamy jako kormus (cormus). Dlatego rośliny o takiej budowie, a mianowicie paprotniki (Pteridophvta) i pochodzące od nich rośliny nasienne (Spermatophyta), nazywamy Cormophyta. Cormophyta powstały filogenetycznie z prościej uorganizowanych roślin o jeszcze nie tak daleko posuniętym zróżnicowaniu. Continue reading