Sprawe rozstrzyga badanie wydobytej zawartosci

Sprawę rozstrzyga badanie wydobytej zawartości. Stwierdzenie resztek pokarmowych, dających się wykryć tylko badaniem drobnowidowym, tzw. zaleganie drobnowidowe (microretentio), nie ma praktycznego znaczenia, można bowiem nierzadko je spostrzegać u osób zupełnie zdrowych. Po dokładnym płukaniu żołądka odosobnia, się badanego od otoczenia, by uniknąć wpływów dodatkowych na wydzielniczą czynność żołądka. Metoda cząstkowa badania wydzielniczej czynności żołądka. Continue reading

Po próbnym sniadaniu Ewaid-Boalsa u osób zdrowych wzajemny stosunek pracy mechanizmu humoralnego do odruchowego wynosi srednio 1,8 : 1 (Aleksander Bylina)

Po próbnym śniadaniu Ewaid-Boalsa u osób zdrowych wzajemny stosunek pracy mechanizmu humoralnego do odruchowego wynosi średnio 1,8 : 1 (Aleksander Bylina). W chorobach żołądka przebiegających ze wzmożeniem oraz z upośledzeniem czynności wydzielniczej żołądka stosunek ten może pozostać bez zmiany albo też ulega zakłóceniu w kierunku przewagi mechanizmu humoralnego, bądź też na odwrót odruchowego. Jerzy Glass i Boyd dla badania z osobna wydzielniczej czynności żołądka w okresie odruchowym i chemicznym polecają próbę insulinową i próbę histarninową. Insulina pobudza ośródek nerwów błędnych i na tej drodze zwiększa ilość soku żołądkowego a także mukoproteiny w porównaniu do stanu na czczo. Próba z insuliną jest zatem miernikiem okresu odruchowego wydzielania soku żołądkowego. Continue reading

W kazdej z 5 porcji zawartosci zoladkowej oznacza sie ogólna kwasnosc, ilosc wolnego kwasu solnego oraz mukoproteiny

W każdej z 5 porcji zawartości żołądkowej oznacza się ogólną kwaśność, ilość wolnego kwasu solnego oraz mukoproteiny. U osób zdrowych, a także w niestrawności żołądkowej oraz w chorobie wrzodowej żołądka i dwunastnicy wzrastają ilości wolnego kwasu solnego i mukoproteiny i ogólna kwaśność po insulinie. Taki wynik (odczyn dodatni) świadczy o zachowaniu łączności nerwowej żołądka z ośrodkiem nerwów błędnych. U osób z prawie całkowitym wycięciem żołądka, a także w chorobach uszkadzających okolicę przed odźwiernikową bez zmian w trzonie i dnie. Metoda obciążeniowa badania wydzielniczej czynności żołądka. Continue reading

Ryzyko złamania i leczenie kwasem zoledronowym u mężczyzn z osteoporozą AD 3

Stosowanie doustnych bisfosfonianów, parathormonu, fluorku sodu, ranelinianu strontu, kalcytoniny, testosteronu, ogólnoustrojowych glikokortykosteroidów lub sterydów anabolicznych oraz wszelkie badania z wyjątkiem badanego leku były zabronione podczas całego badania. Projekt badania
To 24-miesięczne, randomizowane, podwójnie zaślepione, kontrolowane placebo, równoległe badanie grupy przeprowadzono w Europie, Ameryce Południowej, Afryce i Australii od grudnia 2006 r. Do października 2010 r. W okresie od stycznia 2007 r. Continue reading

Ludzka noworodkowa szczepionka rotawirusowa (RV3-BB) do docelowego rotawirusa z urodzenia ad 8

Wyniki te są korzystniejsze w porównaniu z wynikami badań licencjonowanych szczepionek ocenianych w krajach o niskich i średnich dochodach, w których obciążenie chorobami jest wysokie. Podawanie dwóch dawek szczepionki Rotarix (GlaxoSmithKline) miało łączną skuteczność szczepionki 1-rocznej i 2-letniej wynoszącą 34% w Malawi.24 Po wdrożeniu schematu trzech dawek łączna skuteczność szczepionki na rok i 2 lata Rotarix wynosił 42,3% (w Malawi), 24 w RotaTeq (Merck) było 17,6 do 63,9% (w Mali, Bangladeszu, Wietnamie, Ghanie i Kenii), 25,26 i Rotavac (Bharat Biotech) było 55,1% ( w Indiach) .27 Podawanie trzech dawek Rotasilu (Indum Serum Institute of India) skutkowało skutecznością szczepionki 66,7% po średnim okresie obserwacji wynoszącym 9,8 miesiąca w Nigrze.28 Pojęcie szczepień w chwili narodzin nie jest nowe. Narodziny to ustalony punkt czasowy uodpornienia w wielu krajach. Zastosowanie dawki noworodkowej zostało zbadane we wczesnej fazie rozwoju szczepionki rotawirusowej, ale nie było kontynuowane ze względu na obawy dotyczące nieodpowiednich odpowiedzi immunologicznych i bezpieczeństwa. 29-31 Białka VP4 ludzkich noworodków szczepów rotawirusa P [6] mają określone reszty na podstawnej powierzchni VP8 *, która może pozwolić im przylgnąć do receptorów na powierzchni komórki w nowonarodzonym jelicie.32 Ta cecha może zapewnić przewagę strategii szczepienia w momencie urodzenia. Continue reading

Ludzka noworodkowa szczepionka rotawirusowa (RV3-BB) do docelowego rotawirusa z urodzenia ad 7

W grupie szczepionek ze schematem noworodkowym dawki 1, 2 i 3 stanowiły RV3-BB, a dawka 4 była placebo, aw grupie szczepionki dla niemowląt – dawka to placebo, a dawki 2, 3 i 4 – RV3-BB . Nie przeprowadzono oceny odpowiedzi immunologicznej w surowicy po podaniu dawki 2, co odpowiadało drugiej dawce RV3-BB w grupie szczepionek z planem noworodkowym i pierwszej dawce RV3-BB w grupie szczepionki dla niemowląt. Skumulowana odpowiedź szczepionki (odpowiedź immunologiczna lub wydalanie RV3-BB w kale po podaniu dowolnej dawki RV3-BB) wykryto u 78 z 83 uczestników (94%) w grupie szczepionek z planem noworodkowym oraz u 83 84 uczestników (99%) w grupie szczepionki dla niemowląt. Różnica w odsetku uczestników, u których wystąpiła skumulowana odpowiedź szczepionki między grupą szczepionki z planowanym noworodkiem a grupą placebo z planem noworodkowym, wynosiła 0,52 (95% CI, 0,39 do 0,64, P <0,001), a różnica w proporcjach między grupa szczepionki dla niemowląt i grupa placebo dla niemowląt wynosiła 0,52 (95% CI, 0,40 do 0,63, P <0,001) (Figura 3 i Tabela S3 w dodatkowym dodatku). Skumulowaną odpowiedź immunologiczną w surowicy zaobserwowano po podaniu dowolnej dawki RV3-BB u 76% uczestników grupy szczepionek z planem noworodkowym oraz u 87% uczestników grupy szczepionki dla niemowląt. Continue reading

Ludzka noworodkowa szczepionka rotawirusowa (RV3-BB) do docelowego rotawirusa z urodzenia ad 5

Pierwszorzędową analizę przeprowadzono w populacyjnej populacji, która obejmowała tylko uczestników, którzy otrzymali wszystkie cztery dawki szczepionki lub placebo w ramach okien wizyt. W analizie wtórnej, którą przeprowadzono w populacji, która miała zamiar leczyć (wszyscy uczestnicy, którzy przeszli randomizację), porównaliśmy zdarzenia ciężkiego rotawirusowego zapalenia żołądka i jelit, które wystąpiły z randomizacji przez 18 miesięcy. Skuteczność szczepionki przedstawiono jako minus względne ryzyko wystąpienia zdarzenia w grupie szczepionkowej w porównaniu z wartością w grupie placebo i pomnożono przez 100, a dokładny 95-procentowy przedział ufności obliczono za pomocą metody Cloppera-Pearsona. Skuteczność oceniano w grupie szczepionek z planem noworodkowym od 2 tygodni po dawce 3 szczepionki do 12 miesięcy i do 18 miesięcy oraz w grupie szczepionki dla niemowląt z rozkładem od 2 tygodni po podaniu dawki 4 szczepionki do 12 miesięcy i do 18 miesięcy . Harmonogram oceny zaowocował dwiema różnymi prezentacjami danych w grupie placebo (określonymi jako grupa placebo dla noworodków i grupa placebo dla niemowląt). Continue reading

Letermovir Profilaktyka wirusa cytomegalii w transplantacji komórek hematopoetycznych

Zakażenie wirusem cytomegalii (CMV) pozostaje częstym powikłaniem po allogenicznym transplantacji komórek krwiotwórczych. Letermowir jest lekiem przeciwwirusowym, który hamuje kompleks terminali CMV. Metody
W tej fazie 3, podwójnie zaślepionej próbie, losowo przypisano biorców CMV-seropozytywnych, w wieku 18 lat lub starszych, w stosunku 2: do otrzymywania letermowiru lub placebo, podawanego doustnie lub dożylnie, do 14 tygodnia po przeszczepie; randomizacja była stratyfikowana według miejsca badania i ryzyka związanego z CMV. Letermowir podawano w dawce 480 mg na dobę (lub 240 mg na dobę u pacjentów przyjmujących cyklosporynę). Pacjenci, u których wystąpiło klinicznie istotne zakażenie CMV (choroba CMV lub wiremia CMV prowadząca do leczenia zapobiegawczego), przerywali leczenie i otrzymywali leczenie przeciw CMV. Continue reading

Olaparib do przerzutowego raka piersi u pacjentów z mutacją genów BRCA w linii germinalnej ad 6

Skorygowana średnia (. SE) zmiana w stosunku do wartości wyjściowej we wszystkich punktach czasowych wyniosła 3,9 . 1,2 w grupie olaparibu (wśród 191 pacjentów, którzy wypełnili kwestionariusz w punkcie wyjściowym i co najmniej raz po nim) oraz -3,6 . 2,2 w grupie standardowego leczenia (wśród 73 pacjentów), z odpowiadającą szacowaną różnicą 7,5 punktu (95% CI, 2,5 do 12,4; P = 0,004). Mediana czasu do istotnego klinicznie zmniejszenia wyniku QLQ-C30 (.10 punktów) nie została osiągnięta w grupie otrzymującej olaparyb i wynosiła 15,3 miesiąca w grupie leczonej standardowo (współczynnik ryzyka, 0,44, 95% CI, 0,25 do 0,77; P = 0,004). Continue reading