Epitele gruczołowe

Otoczone parenchymą lub innymi tkankami epitele gruczołowe graniczą zawsze z okrągławymi lub nieregularnymi przestworami międzykomórkowymi albo z kanałami międzykomórkowymi nierozgałęzionymi lub rozgałęzionymi. Takie łączące się ze sobą przewody biegną niekiedy przez całą roślinę. Do przestworów międzykomórkowych powstających przez rozsunięcie się komórek gruczołowych, a więc schizogenicznie, wydzielane są substancje; tworzą one zatem schizogeniczne zbiorniki wydzielin. W zależności od zawartości wyróżnia się przewody (kanały, przestwory): olejkowe, żywiczne, gumowe i śluzowe. Kanały żywiczne występują np. Continue reading

Metody badania wydzielniczej czynnosci zoladka

Metody badania wydzielniczej czynności żołądka. Wydzielniczą czynność żołądka bada się metodą jednoczasową i metodą cząstkową. Głębszy wgląd w stan dynamiczny gruczołów żołądka można uzyskać metodą obciążenia, która narazie nie jest jeszcze rozpowszechniona wśród ogółu lekarskiego. Metoda jednoczasowa badania wydzielniczej czynności żołądka umożliwiającą badanie wydzielniczej czynności żołądka z osobna w okresie odruchowym i humoralnym. Wreszcie polecono specjalne metody, mianowicie Wolff-Junghansa dla wykrywania raka żołądka oraz Antoniego Gluzińskiego dla wczesnego rozpoznania przejścia wrzodu żołądka w raka. Continue reading

Po próbnym sniadaniu Ewaid-Boalsa u osób zdrowych wzajemny stosunek pracy mechanizmu humoralnego do odruchowego wynosi srednio 1,8 : 1 (Aleksander Bylina)

Po próbnym śniadaniu Ewaid-Boalsa u osób zdrowych wzajemny stosunek pracy mechanizmu humoralnego do odruchowego wynosi średnio 1,8 : 1 (Aleksander Bylina). W chorobach żołądka przebiegających ze wzmożeniem oraz z upośledzeniem czynności wydzielniczej żołądka stosunek ten może pozostać bez zmiany albo też ulega zakłóceniu w kierunku przewagi mechanizmu humoralnego, bądź też na odwrót odruchowego. Jerzy Glass i Boyd dla badania z osobna wydzielniczej czynności żołądka w okresie odruchowym i chemicznym polecają próbę insulinową i próbę histarninową. Insulina pobudza ośródek nerwów błędnych i na tej drodze zwiększa ilość soku żołądkowego a także mukoproteiny w porównaniu do stanu na czczo. Próba z insuliną jest zatem miernikiem okresu odruchowego wydzielania soku żołądkowego. Continue reading

Metoda obciazenia

Metoda obciążenia. Wprowadzenie do kliniki badania cząstkowego czynności wydzielniczej żołądka stanowi niewątpliwie znaczny postęp, gdyż umożliwia przegląd przebiegu wydzielania żołądkowego. Wykrywając nadkwaśność, niedokwaśność lub prawidłową kwaśność soku żołądkowego, nie daje jednak ta metoda możności wnosić o istotnym dynamicznym stanie komórek gruczołowych żołądka. Istotnie, uzyskując w badaniu cząstkowym poziomy ogólnej kwaśności i wolnego kwasu solnego wyższe niż w stanie fizjologicznym mówimy słusznie o wzmożonej pracy Metoda badania wydzielniczej czynności żołądka obciążeniem gruczołów żołądkowych wywołującej nadkwaśność. Nie przesądza ta jednak tego, czy to zjawisko nie jest tylko chwilowe, zależne od szczególnej pobudliwości komórek gruczołowych żołądka, która może szybko ustępować miejsca ich znużeniu nie dającemu się wykryć metodą cząstkową. Continue reading

Badanie zawartosci zoladkowej chemiczne

Badanie zawartości żołądkowej chemiczne. Badanie chemiczne wykonuje się z przesączem zawartości żołądkowej, otrzymanym przez jej sączenie przez zwilżony sączek składany. Badanie powinno się przeprowadzać natychmiast, zanim nastąpią zmiany w składzie chemicznym za wartości. Oznacza się odczyn przesączu oraz ogólną jego kwaśność i ilość w nim kwasu solnego wolnego i luźnie związanego, nadto bada się przesącz co do obecności kwasu mlekowego, czasami także kwasu octowego i masłowego, wreszcie żółci. Odczyn przesączu bada się papierkiem kongo lub lakmusowym. Continue reading

Ryzyko złamania i leczenie kwasem zoledronowym u mężczyzn z osteoporozą AD 4

Pęknięcie kręgowe incydentu oceniano za pomocą morfometrii i określano jako zmniejszenie wysokości kręgów o 20% lub więcej i 4 mm lub więcej. Wysokość ciała mierzono za pomocą stadiometru przy badaniu przesiewowym i 12 i 24 miesiące. Podczas każdej wizyty zgłaszano złamania kliniczne (kręgowe i nie-kręte) przez uczestników i weryfikowano centralnie za pomocą raportu radiograficznego lub notatek chirurgicznych. Tylko potwierdzone złamania zostały uwzględnione w analizie czasu do pierwszego klinicznego złamania. Continue reading

Kwas maslowy wydziela sie w postaci drobnych kropelek o znamiennym zapachu kwasu nieprzejrzystosci tego plynu saczy sie go przez saczek szybko saczacy przy uzyciu flaszki prózniowej

Kwas masłowy wydziela się w postaci drobnych kropelek o znamiennym zapachu kwasu nieprzejrzystości tego płynu sączy się go przez sączek szybko sączący przy użyciu flaszki próżniowej. Resztki płynu pozostające nad osadem w probówkach usuwa się ostrożnie małą pipetą zaopatrzoną w gumową gruszkę. Płyn służy do ilościowego oznaczania mukoproteiny i mukoproteozy, a osad do oznaczania ilości widzialnego śluzu żołądkowego. Jak już zaznaczałem, oznaczanie jego nie ma praktycznego znaczenia i dlatego opisywać tutaj nie będę. Etap 3: celem usunięcia domieszek płyn zawierający rozpuszczone ciała mucynowe przenosi się w ilości 4,5 mI do probówek pojemności 10-12 mI, do każdej probówki dodaje się % objętości 10ro kwasu trójchlorocetowego (odczynnik 1) i miesza się obracając probówki dnem do góry, po czym pozostawia się je na 10 minut w ciepłocie pokojowej, a następnie wiruje się przez 10 minut przy obrotach 3. Continue reading

Jezeli w koncowym oznaczaniu odczytuje sie w elektrofotokolorymetrze, to uzywa sie zawsze 3 ml przesaczu trójchlorooctowego, wobec czego dodaje sie 4,5 ml acetonu

Jeżeli w końcowym oznaczaniu odczytuje się w elektrofotokolorymetrze, to używa się zawsze 3 ml przesączu trójchlorooctowego, wobec czego dodaje się 4,5 ml acetonu. Po dodaniu acetonu probówki zatyka się korkami gumowymi i zmieszawszy przez kilkakrotne obracanie probówek dnem do góry wstawia się je do cieplarki o t 40°C na godzinę lub o t 60°C na 30-40 minut. Powstały strąt mucyny wiruje się przez 10 minut, płyn znajdujący się nad osadem zlewa i trzymając probówki skośnie wysusza bibułą lub watą resztki płynu, który pozostał na ścianach i brzegach probówek. Zbity osad na dnie zawiera mukoproteinę i mukoproteozę. Etap 5: dla oddzielania mukoproteiny od mukoproteozy do każdego strątu mucynowego dodaje się 2 ml ługu sodowego (odczynnik 3) i miesza drewnianym aplikatorem aż do całkowitego rozpuszczenia strątu: płyn powinien być przejrzysty lub z lekka obłoczkowaty. Continue reading

Biwalirudyna kontra monoterapia heparyną w zawale mięśnia sercowego ad 6

Zawał mięśnia sercowego wystąpił u 2,0% pacjentów w grupie biwalirudyny i 2,4% w grupie heparyny (współczynnik ryzyka 0,84; 95% CI, 0,60 do 1,19, P = 0,33), duże krwawienie w 8,6% i 8,6%, odpowiednio (współczynnik ryzyka, 1,00, 95% CI, 0,84 do 1,19, P = 0,98), i określone zakrzepica w stencie odpowiednio 0,4% i 0,7% (współczynnik ryzyka 0,54, 95% CI, 0,27 do 1,10, P = 0,09) . Śmierć wystąpiła u 2,9% pacjentów w grupie biwalirudyny i 2,8% w grupie heparynowej (współczynnik ryzyka, 1,05, 95% CI, 0,78 do 1,41, P = 0,76). Wskaźniki udaru i zakrzepicy w stentach wewnątrzsercowych (zgłaszane przez lekarza) nie różniły się istotnie pomiędzy grupami (Tabela 3). Rysunek 2. Wykres 2. Continue reading