Ryzyko złamania i leczenie kwasem zoledronowym u mężczyzn z osteoporozą AD 7

Analizy wrażliwości z wykorzystaniem danych dotyczących pacjentów, dla których dostępne były wyniki radiografii w 24 miesiącu, pojedyncze imputacje i wielokrotne przypisanie miały podobne wyniki (Tabela S5 w Dodatku Aneks). Zmniejszenie o 68% względnego ryzyka nowych morfometrycznych złamań kręgów za pomocą kwasu zoledronowego było widoczne w 12. miesiącu (P = 0,02) (ryc. 2 i tabela S6A w dodatkowym dodatku). Całkowity poziom testosteronu nie wpływał na skuteczność przeciwzłamaniową kwasu zoledronowego (P> 0,80 dla interakcji). Wśród mężczyzn z całkowitym poziomem testosteronu w surowicy wynoszącym 350 ng na decylitr lub mniej, kwas zoledronowy był związany z nieistotnym 67% zmniejszeniem względnego ryzyka nowych morfometrycznych złamań kręgów (P = 0,13) (tabela S2 w Dodatku uzupełniającym). Znacznie mniej mężczyzn, którzy otrzymywali kwas zoledronowy niż mężczyźni otrzymujący placebo, miało jedno lub więcej nowych umiarkowanych do ciężkich morfometrycznych złamań kręgów, zarówno w 12. miesiącu (względna redukcja ryzyka, 81%, P = 0,01), jak iw 24 miesiącu (względna redukcja ryzyka 63%, p = 0,03). Podobne wyniki zaobserwowano dla nowych lub pogarszających się morfometrycznych złamań kręgów w 12. miesiącu (względne zmniejszenie ryzyka, 55%, P = 0,07) i 24 miesiące (względna redukcja ryzyka, 59%, P = 0,007). Zmiany wysokości (średnia najmniejszych kwadratów) od wartości wyjściowej wyniosły odpowiednio -0,8 i -2,5 mm w miesiącu 12 (p = 0,008) i -2,2 i -4,5 mm w miesiącu 24 (p = 0,002) odpowiednio w grupach zoledronowych i placebo .
Sześciu mężczyzn, którzy otrzymali kwas zoledronowy (1,0%) i 11 mężczyzn otrzymujących placebo (1,8%), miało jedno lub więcej klinicznych złamań kręgowych lub innych niż kręgu podczas badania (tabela S6B w dodatkowym dodatku), ale różnica między grupami nie była znacząca . Za pomocą zaobserwowanych efektów w badaniach HORIZON, 13,14 analiz Bayesa sugerowało, że kwas zoledronowy może zmniejszać ryzyko klinicznych złamań u mężczyzn (tabela S6C w dodatkowym dodatku).
Gęstość kości
Rysunek 3. Rysunek 3. Procentowa zmiana gęstości mineralnej kości i markerów biochemicznych w czasie. Wyniki przedstawiono dla gęstości mineralnej kości w odcinku lędźwiowym kręgosłupa (panel A), surowicy .-C-terminalnego telopeptydu kolagenu typu (.-CTX) (panel B) i N-końcowego propeptydu prokolagenu typu I (PINP) (panel C) w podgrupie pacjentów. Gwiazdka oznacza P <0,05 dla porównania z wartością bazową, a pojedynczy sztylet P <0,001 dla porównania między grupami. Kwas zoledronowy lub placebo podawano w miesiącach 0 i 12. Pręty błędu reprezentują standardowe błędy średniej. W panelach B i C przedstawione wartości są oparte na nieskorygowanych średnich zmianach procentowych.
W porównaniu z placebo, kwas zoledronowy był związany ze znaczącym i utrzymującym się wzrostem gęstości mineralnej kości w okolicy lędźwiowej kręgosłupa, szyjki kości udowej i szyjki kości udowej w okresie 24 miesięcy (P <0,05 dla wszystkich porównań) (ryc. 3 i ryc. [patrz też: nfz przeglądarka skierowań, nykturia, polidypsja ]

Powiązane tematy z artykułem: nfz przeglądarka skierowań nykturia polidypsja