Pozostale niezgrubiale miejsca Sa jamkami

Pozostałe niezgrubiałe miejsca Są jamkami zamkniętymi przez Tienkie niezdrewniałe błony. Jamki być Okrągławe {fryc. 81 B), wieloboczne lub vŃdłužone w kiezunku poprzecz— nym, szeroko lub wąsko eliptyczne c. 80 A I i II), niekiedy mogą mieć kształt wąskich szczelinek (ryc. 77 C). Jeżeli na bocznych ścianach poprzecznie IŃydł1_tżone jamki rozmieszczone są regularnie w prostych rzędach jedna nad drugą, mówi się o na cz y ni a ch sc h Oďk ow a ty eh lub d r ab i mkow a=tych (ryc. 80 A II, 61 A). Między wszystkixni for— mami naczyń istnieją przejścia. Tylko naczynia z pierścieniowymi lub spiralnymi listwami zgrubień są jeszcze rozciągliwe (ryc. 132 pp, SP). Dlatego w rosnących częściach roślin wykształcają Się jedynie takie typy naczyń. Charakterystyczne dla naczyń jamkowatych są jamki lej kowate. Jamka nazywa się lejkowatą, jeżeli jej kanał rozszerza się lejkowato w kierunku błony zamykającej (ryc. 78 B). Dlatego okrągłe jamki lejkowate widziane z góry wyglą— dają jak dwa koncentryczne koła (ryc. 78 A). Mały, wewnętrzny okrąg jest wąskim ujściem jamki do wnętrza naczynia, duży, zewnętrzny Okrąg jest najszerszym miej— scem przy błonie zamykającej. Między obydwoma kołami uwypuklają sie ponad błoną zamykającą warstwy zgrubień stanowiące ściany jamki. Błony zamykające często są w środku zgrubiałe i tworzą zatyczkę (torus) (ryc. 78 B). Mogą się one uwypuklać w jedną lub drugą strone i działając podobnie jak zastawki — zamyka zatyczkami z jednej strony wąskie ujścia jamek (ryc. 78 C). Dzięki wielkim, porowatym błonom zamykającym, jamki lejkowate umożliwiają ożywiony ruch wody miedzy sąsiednimi naczyniami bez zmniejszania niezbędnej wytrzymałości bło ny martwych naczyń. Jest ona zabezpieczona nie tylko przez zgrubienia niejamkowanych części błon, lecz również przez sklepione Ściany jamek. [hasła pokrewne: wyposażenie stajni, fitamina, promazyna ]

Powiązane tematy z artykułem: fitamina promazyna wyposażenie stajni