Wrażenie ucisku

Jeżeli ucisk działa równomiernie na skórę, wtedy nie odczuwamy żadnego wrażenia ucisku, jak to np. ma miejsce z ciśnieniem atmosferycznym. Jeżeli natomiast ucisk jest nierównomierny, wtedy wrażenie jest wyraźne. Ręka włożona do rtęci lub wody nie odczuwa w miejscach zanurzonych żadnego ucisku, tylko w miejscu odpowiadającemu powierzchni płynu ucisk na skórę jest wyraźny (doświadczenie Meisera). Zmiany na skórze w miejscach, odpowiadających granicy powierzchni płynu i powietrza, są zdaje się, znaczniejsze i stąd pochodzi znaczniejsze zadrażnienie zakończyn nerwowych, aniżeli w miejscach równomiernie przez płyn uciśniętych.
Im szybciej zmiany na skórze występują, czyli im szybciej działa ucisk, tym wrażenie jest silniejsze. Continue reading

Zmysł ucisku

Podobnie jak dla zmysłu ciepłoty, tak i dla zmysłu ucisku istnieją na skórze rozsiane ograniczone drobne miejsca, których zadrażnienie wywołuje wrażenie dotyku, względnie ucisku. Te tzw. punkty ucisku można wykazać za pomocą metody Freya, posługując się włosieniem przyklejonym pod kątem prostym do rurki szklanej, Jeżeli dotkniemy końcem włosienia skóry, to wywieramy przez to pewien ucisk; nasilenie tego ucisku zależy od grubości, długości i rodzaju włosienia, a siłę tego ucisku mierzymy w ten sposób, że naciskamy włosieniem szalkę wagi i odczytujemy jaki ciężar zdołamy zrównoważyć przy ledwo widocznym zagięciu się włosienia.
Liczba punktów ucisku jest na ogół znaczniejsza, aniżeli punktów ciepła i zimna. Jest ona różna w różnych miejscach skóry; tak np. przypada na 1 cm2 skóry podudzia 9—10, uda 10—22, ramienia 7—16, przedramienia 10-—26, skóry nad stawem nadgarstkowym 12—44, kłębu palca dużego 111—135, skóry na głowie 110—300 punktów ucisku. Continue reading

Noszenie i wymiana soczewek

imageSporo osób, cierpiących na wady wzroku zastanawia się, czy noszenie soczewek nie będzie zbyt uciążliwe. Warto zdać sobie sprawę z tego, że tak naprawdę tylko na samym początku trzeba przyzwyczaić się do czegoś nowego. Z czasem stosowanie soczewek wejdzie na pewno w nawyk. Ich zakładanie i wyjmowanie na samym początku może przysparzać małych problemów, jednakże osoby, które zdecydowały się na soczewki zamiast okularów, cenią sobie wygodę. Najistotniejsze jest to, by wymieniać je zgodnie z zaleceniami. Continue reading

Zadrażnienie obwodowych narządów zmysłowych

Zadrażnienie obwodowych narządów zmysłowych przenosi się za pośrednictwem dośrodkowych włókien nerwowych do odpowiednich części kory mózgowej i tu dopiero powstaje wrażenie świadome czyli czucie. Dla wywołania zatem pewnego czucia zmysłowego muszą być obwodowe zakończenia nerwowe zmysłów i ośrodki mózgowe nienaruszone a nadto musi istnieć bodziec który by na narządy obwodowe zmysłów zadzialał.
Z pośród bodźców należy odróżnić takie, do których dany narząd zmysłowy jest szczególnie dostosowany. Ten rodzaj bodźców nazywamy podnietami wlaściwymi (stimulus adaeqvał). Mają one tę własność, że działają tylko na narządy obwodowe zmysłów, a nie mają zdolności zadrażnienia dróg nerwowych. Tak n. Continue reading

Zmysły

Z wrażeń odbieranych za pomocą skóry należy jeszcze omówić uczucie łaskotania i świądu.. Wystarczy lekko zadrażnić piórkiem skórę owłosioną, wargi, nos, powieki, lub czoło aby wywołać uczucie łaskotania. Skóra na podeszwach, w pasze jest szczególnie wrażliwą i tu nawet dość silne mechaniczne bodźce wywołują tak silne uczucie łaskotania, że występują odruchy, obejmujące kilka grup mięśniowych, odruchy nie dające się hamować wolą.
Ukłucie owadów, lekkie dotknięcie igłą wywołuje uczucie świądu, Pomiędzy świądem a łaskotaniem niema właściwie ostrej granicy, a istnieją tylko przejścia pomiędzy tymi dwoma wrażeniami. Tak n. p. Continue reading

Czucie głębokie

W systemie nerwowym środkowym drogi dla przewodnictwa bolu i temperatury z jednej strony, a dotyku czucia głębokiego z drugiej strony przebiegają oddzielnie. Ze także obwodowym narządzie zmysłowym w skórze aparaty nerwowe są dla bodźców czucia skórnego zróżniczkowane, zatem przemawia już fakt istnienia punktów ciepła, zimna i dotyku (p. wyżej). Przekonano się nadto, że można w pewnych miejscach skóry wbić ostrą szpilkę bez wywołania bolu, podczas gdy w innych miejscach już lekkie dotknięcie szpilką powoduje nawet silny ból. Fey stwierdził, że na skórze istnieją odrębne miejsca, których drażnienie zawsze daje wrażenie bolu. Continue reading

Czucie bólu

Czucie głębokie przenosi się przeważnie nerwami stawów. W pewnych przypadkach chorobowych może czucie skórne być zupełnie zniesione. Ten rodzaj czucia badamy w ten sposób, że wkładamy badanemu do ręki małe przedmioty, jak: klucze, monety, guziki, scyzoryk, zegarek i t. p., które to przedmioty badany ma przy zamkniętych oczach rozpoznać. W warunkach prawidłowych rozpoznajemy przedmioty te z łatwością. [Zobacz tez: malaga ropczyce, , kleks radarowa  ]
Czucie bryłowatości jest procesem psychicznym dość zawiłym; nie wystarczy bowiem mieć czucie skórne i głębokie nienaruszone, aby przedmiot obmacaniem rozpoznać, ale musi Istnieć także zdolność kojarzenia wyobrażeń: zdolność przypominania sobie obrazów nabytych dawniej.
Jeżeli jeden z wymienionych czynników odpadnie następuje utrata czucia bryłowatości.
Bodźce zbyt silne wywołują swoiste przykre uczucie, które nazywamy bolem. Continue reading

Czucie mięśniowe

Czucie mięśniowe, zwane także czuciem głębokim umożliwia nam rozpoznanie położenia poszczególnych części ciała, daje też możność oceniania ruchów dowolnych i biernych, i kierunku; za pomocą tego czucia odczuwamy też ciężary. Badanie czucia położenia uskutecznia się w ten sposób: wykonujemy kończyną ruchy bierne i ustawiamy ją w ustawieniu, które badany ma słowami opisać lub ustawić drugą w ten sam sposób; badany ma podać początek, i zmianę kierunku ruchu. Podobnie zdajemy sobie sprawę z położenia głowy, w mniejszym stopniu, z położenia języka i palców. [przypisy: malaga ropczyce, , kleks radarowa  ]
Przy ruchach dowolnych kończyn np. przy niesienia jakiegoś ciężaru unerwiamy mięśnie z takim nasileniem, aby ruch odpowiadał celowi, abyśmy przedmiot mogli podnieść; odpowiednio zatem do pracy, którą chcemy wykonać, możemy dostosować impulsy woli; świadoma interwencja z kory mózgowej ma pewne dojście do świadomości ruchów czynnych. Continue reading

Wrażenia słuchowe i wzrokowe

Wspólną cechą dla psychologii zmysłów jest fakt, że nie lokalizujemy wrażeń w narządach obwodowych zmysłów, które pierwsze ulęgają zadrażnieniu, ani w ośrodkach mózgowych, w których właściwe wrażenia przychodzą do skutku, tylko odnosimy je do przestrzeni nas otaczającej, do miejsca, skąd wyszło zadrażnienie. To odśrodkowe umiejscawianie wrażeń Występuje najwybitniej zakresie wzroku i słuchu; wrażenia słuchowe i wzrokowe związane są z przedmiotami, znajdującymi się w przestrzeni, przy czym wrażenia te powstają w oku lub w uchu bez dostrzegalnych dla nas zmian w narządach obwodowych. W mniejszym stopniu uwidocznia się to zjawisko w zakresie innych zmysłów jak powonienia, smaku dotyku, temperatury i t. d. Wrażenie dotyku umiejscawiamy w miejscu, gdzie dany przedmiot zadrażnia skórę lub błonę śluzową, przy czym możemy odróżnić nie tylko wrażenie, jakie wywołuje ów przedmiot, ale także zmiany, jakie powstały na dotkniętej powierzchni skóry lub błony śluzowej.
Równie ważnym jest fakt, że nie tylko prawidłowe wrażenia zmysłowe umiejscowiamy odśrodkowo, ale że i omamy zmysłowe t. Continue reading