Olaparib do przerzutowego raka piersi u pacjentów z mutacją genów BRCA w linii germinalnej ad 6

Skorygowana średnia (. SE) zmiana w stosunku do wartości wyjściowej we wszystkich punktach czasowych wyniosła 3,9 . 1,2 w grupie olaparibu (wśród 191 pacjentów, którzy wypełnili kwestionariusz w punkcie wyjściowym i co najmniej raz po nim) oraz -3,6 . 2,2 w grupie standardowego leczenia (wśród 73 pacjentów), z odpowiadającą szacowaną różnicą 7,5 punktu (95% CI, 2,5 do 12,4; P = 0,004). Mediana czasu do istotnego klinicznie zmniejszenia wyniku QLQ-C30 (.10 punktów) nie została osiągnięta w grupie otrzymującej olaparyb i wynosiła 15,3 miesiąca w grupie leczonej standardowo (współczynnik ryzyka, 0,44, 95% CI, 0,25 do 0,77; P = 0,004). Bezpieczeństwo
Tabela 2. Tabela 2. Podsumowanie zdarzeń niepożądanych. Mediana całkowitego czasu leczenia wynosiła 8,2 miesiąca (zakres od 0,5 do 28,7) w grupie olaparibu i 3,4 miesiąca (zakres od 0,7 do 23,0) w grupie leczonej standardowo. Tabela 2 przedstawia dane o zdarzeniach niepożądanych o dowolnym nasileniu, które wystąpiły u co najmniej 15% pacjentów w każdej z grup leczenia. Niedokrwistość, nudności, wymioty, zmęczenie, ból głowy i kaszel występowały częściej w grupie olaparibu niż w grupie leczonej standardowo; neutropenia, erytrodystezja dłoniowo-podeszwowa i zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych były częstsze w grupie leczonej standardowo niż w grupie olaparibu.
W grupie olaparibu większość działań niepożądanych to stopień lub stopień 2. Stopień zdarzeń niepożądanych stopnia 3 lub wyższego był niższy w grupie olaparibu niż w grupie leczonej standardowo (odpowiednio 36,6% i 50,5%) (tabela 2) . Częstość zdarzeń niepożądanych stopnia 4 i 5 wynosiła odpowiednio 3,4% i 0% w grupie olaparibu i odpowiednio 12,1% i 1,1% w grupie leczonej standardowo. Oprócz tych odnotowanych w Tabeli 2, inne działania niepożądane stopnia 3. i wyższego, które wystąpiły u co najmniej 2% pacjentów w obu grupach, to leukopenia (występująca u 2,4% pacjentów w grupie olaparibu i 3,3% pacjentów w – grupa terapeutyczna), duszność (1,0% i 3,3%) oraz zmniejszenie liczby płytek krwi (2,4% i 1,1%).
Zmniejszenie dawki było najczęściej spowodowane niedokrwistością w grupie olaparibu (u 13,7% pacjentów) i erytrodystezą dłoniowo-podeszwową w grupie leczonej standardowo (7,7%). Częstość przerwania leczenia z powodu anemii była podobna w obu grupach (2,0% w grupie olaparibu i 2,2% w grupie standardowej terapii). Neutropenia spowodowała przerwanie leczenia u dwóch pacjentów w grupie leczonej standardowo iu żadnego pacjenta w grupie olaparibu. Dodatkowe szczegóły dotyczące ekspozycji na leczenie, modyfikacji dawki i przerwania leczenia podano w sekcji Wyniki w dodatkowym dodatku.
Dwa zdarzenia niepożądane doprowadziły do śmierci: jeden przypadek sepsy w grupie olaparibu i jeden przypadek duszności w grupie standardowej terapii (z postępem choroby jako przyczyną wtórną). W żadnej z badanych grup nie odnotowano przypadków zespołu mielodysplastycznego ani ostrej białaczki szpikowej. W grupie olaparibu jeden nowy pierwotny rak (czerniak in situ) wystąpił u pacjenta ze znaną historią czerniaka obejmującą skórę.
Dyskusja
W kilku badaniach fazy i 2 wykazano, że inhibitory PARP wykazują aktywność pojedynczego czynnika u pacjentów z rakiem piersi z przerzutami i mutacją genu BRCA linii zarodkowej.12,13,15-18 Randomizowane badanie fazy III OlympiAD wykazało, że wśród pacjentów z HER2- ujemny przerzutowy rak piersi i mutacja genu BRCA linii zarodkowej, mediana czasu przeżycia wolnego od progresji była istotnie dłuższa w przypadku monoterapii doustnej olaparybem niż w przypadku standardowej chemioterapii (7,0 miesięcy vs.
[podobne: wkładki sfp, endometrioza przyczyny, endometrioza operacja ]

Powiązane tematy z artykułem: endometrioza operacja endometrioza przyczyny wkładki sfp