Organografia

Organizmy, które zaliczamy do świata roślin, są bardzo różnie ukształtowane. Zarówno jednokomórkowe, jak i wielokomórkowe mogą być zewnętrznie zupełnie nierozczłonkowane; z reguły jednak ujawniają pewien stopień rozczłonkowania ciała. Dla postaci istoty żyjącej o budowie nierozczłonkowanej lub w jakiś sposób zróżnicowanej oraz dla formy wewnętrznego wykształcenia jej części charakterystyczne są przede wszystkim stosunki symetrii. Ciało nazywa się symetrycznym, gdy zbudowane jest z połówek podobnych do siebie jak odbicia lustrzane. Płaszczyzna, która dzieli te połówki, nazywa się płaszczyzną symetrii. Pomijając nieliczne bardzo proste organizmy znajdujemy w ciele rośliny i jego wszystkich zewnętrznych częściach biegunowe przeciwieństwo między wierzchołkiem a podstawą, a więc bardzo wyraźną asymetrię w kierunku  drugiej osi. Natomiast boczne ugrupowanie części w stosunku do długiej osi jest najczęściej symetryczne, chociaż także dość różnorodne. Organizm lub część rośliny może mieć mniej więcej podobną budowę wokoło swojej długiej osi. Można wówczas przez długą oś takiego tworu przeprowadzić kilka podłużnych przekrojów, z których każdy rozdzieli dwie ściśle jednakowe połówki; ma on zatem k ił ka płaszczyzn symetrii. Określany jest wówczas jako promienisty (radialny), czyli wielosymetryczny. Jeżeli istnieją tylko dwie prostopadłe względem siebie płaszczyzny symetrii, mówi się o tworach bilateralnych lub dwusymetrycznych. Jeżeli wreszcie istnieje tylko jedna płaszczyzna symetrii biegnąca w kierunku długiej osi, jest to twór grzbieto-brzuszny, jednosymetryczny, czyli zygomorficzny. Oba boki jego są w przybliżeniu symetryczne, a tzw. strona grzbietowa różni się od brzusznej; płaszczyznę symetrii takiego ciała określamy jako płaszczyznę środkową (medialną). [więcej w: dentysta mikroskop kraków, descendencja, stomatologia cieszyn ]

Powiązane tematy z artykułem: dentysta mikroskop kraków descendencja stomatologia cieszyn