Przegrzanie liści

Długie wełniste „włosy” kaktusa Echinocereus De Laeti powstają z martwych cierni pochodzenia liściowego; ciernie te uległy przekształceniu w miękkie twory, podobne do włosków. Podobnie działa pionowe ustawienie blaszek liściowych, np. australijskich Myrtaceae i Acacia; liście pierwszych ustawiają się pionowo przez odpowiednie skręcenie ogonków liściowych, u Acacia zaś przez wytworzenie płaskich, oskrzydlonych ogonków liściowych (liściaki-phyllodia) oraz przez cał- kowitą redukcję blaszek liściowych. Na takie liście promienie świetlne padają mniej lub bardziej ukośnie podczas najwyższego położenia słońca, a więc w czasie najgorętszych godzin. Zapobiega to nadmiernemu przegrzaniu i transpiracji. Podobne zresztą ustawienie liści obserwujemy także wśród krajowych roślin, np. u znanej rośliny kompasowej Lactuca serriola. Wszystkie jej liście na skutek skręcenia ustawiają się często pionowo, mniej więcej w płaszczyźnie skierowanej z północy na południe. Najskuteczniejszą jednak i najczęściej spotykaną ochronę przed nadmierną transpiracją stanowi silne zmniejszenie powierzchni transpirującej w stosunku do systemu korzeniowego. Zachodzą tu więc takie zjawiska, jak: zrzucanie liści na początku okresu suszy, karłowaty wzrost roślin wiecznie zielonych, ograniczenie rozgałęzienia, zmniejszenie liczby liści, różny stopień redukcji pędów, blaszek Iiściowych albo jednych i drugich. Znaczne zmniejszenie wolnej powierzchni blaszki liściowej, powstałe na skutek jej stałego zwinięcia się, występuje u pewnych Ericaceae. U niektórych traw rosnących na wydmach i stepach blaszki liściowe zwijają się przejściowo w okresach suszy. Liczne rośliny mają liście asymilujące zredukowane do małych łusek. [podobne: alprazolam, polcortolon, blachodachówki gontopodobne ]

Powiązane tematy z artykułem: alprazolam blachodachówki gontopodobne polcortolon