Jezeli w koncowym oznaczaniu odczytuje sie w elektrofotokolorymetrze, to uzywa sie zawsze 3 ml przesaczu trójchlorooctowego, wobec czego dodaje sie 4,5 ml acetonu

Jeżeli w końcowym oznaczaniu odczytuje się w elektrofotokolorymetrze, to używa się zawsze 3 ml przesączu trójchlorooctowego, wobec czego dodaje się 4,5 ml acetonu. Po dodaniu acetonu probówki zatyka się korkami gumowymi i zmieszawszy przez kilkakrotne obracanie probówek dnem do góry wstawia się je do cieplarki o t 40°C na godzinę lub o t 60°C na 30-40 minut. Powstały strąt mucyny wiruje się przez 10 minut, płyn znajdujący się nad osadem zlewa i trzymając probówki skośnie wysusza bibułą lub watą resztki płynu, który pozostał na ścianach i brzegach probówek. Zbity osad na dnie zawiera mukoproteinę i mukoproteozę. Etap 5: dla oddzielania mukoproteiny od mukoproteozy do każdego strątu mucynowego dodaje się 2 ml ługu sodowego (odczynnik 3) i miesza drewnianym aplikatorem aż do całkowitego rozpuszczenia strątu: płyn powinien być przejrzysty lub z lekka obłoczkowaty. Do płynu dodaje się 3 mI kwasu solnego (odczynnik 4) i 5 mI wody przekroplonej ; probówki kilkakrotnie obraca się dla zmieszania ich zawartości, po czym pozostawia w statywie na 20 minut w ciepłocie pokojowej. W tym czasie mukoproteina strąca się w postaci opalizujących obłoczków, rozpuszczających się przy wstrząsaniu. Brak strątu po 2O minutach od dodania kwasu solnego jest dowodem braku mukoproteiny lub bardzo małej jej ilości. [przypisy: Okulista Gliwice, wyposażenie stajni, optyk pszczyna ]

Powiązane tematy z artykułem: Okulista Gliwice optyk pszczyna wyposażenie stajni