Wykształcenie długiej osi i zwiększenie względnej powierzchni u plech

Wszystkie plechy, których kształt nie jest kulisty, np. jajowate, cylindryczne, pałeczkowate i nitkowate, mają oś podłużną. U tego rodzaju form stosunek powierzchni — p do objętości — o, tj, względna powierzchnia p/o, jest większy niż u form kulistych o takiej samej objętości. Wolna powierzchnia ciała roślin ma ogromne znaczenie dla pobierania płynnych i gazowych substancji odżywczych z otoczenia, a u roślin zawierających chlorofil oprócz tego dla dostatecznego pochłaniania światła potrzebnego przy asymilacji dwutlenku węgla. Wskutek tego w świecie roślin ogromnie doniosłym procesem w filogenetycznym róż— nicowaniu jest wzrastające powiększanie się względnej powierzchni. Jest to ważne zwłaszcza przy znacznym wzroście objętości ciała. Względna powierzchnia p/o każdego ciała zmniejsza się oczywiście tym bardziej, im bardziej wzrasta jego objętość.

Wykształcenie biegunowości. Nieco bardziej zróżnicowane są takie plechy z osią podłużną, w których istnieje różnica między podstawą a wierzchołkiem, a więc biegunowość ciała. U form swobodnie poruszających się na jednym biegunie często umieszczone są organy ruchu (wici). Natomiast u form przyrośniętych do podłoża podstaw a jest najczęściej organem przytwierdzenia (np. krążkowała tarczka). Wydłużone nitkowate lub wstęgowate plechy mają wzrost ograniczony najczęściej do określonego miejsca ciała strefy wzrostu. Między podstawą a wierzchołkiem występować może jedna lub kilka stref (wzrost interkalarny, interkalarne strefy wzrostu), niekiedy jednak istnieje tylko strefa wierzchołkowa (wzrost apikalny, czyli wierzchołkowy, apikalna strefa wzrostu). Młoda roślina zielenicy morskiej Ulva lactuca jest przykładem tego ostatniego przypadku. [hasła pokrewne: honorowi dawcy krwi przywileje, fitamina, proteza acetalowa ]

Powiązane tematy z artykułem: fitamina honorowi dawcy krwi przywileje proteza acetalowa