Czucie bólu

Czucie głębokie przenosi się przeważnie nerwami stawów. W pewnych przypadkach chorobowych może czucie skórne być zupełnie zniesione. Ten rodzaj czucia badamy w ten sposób, że wkładamy badanemu do ręki małe przedmioty, jak: klucze, monety, guziki, scyzoryk, zegarek i t. p., które to przedmioty badany ma przy zamkniętych oczach rozpoznać. W warunkach prawidłowych rozpoznajemy przedmioty te z łatwością. [Zobacz tez: wkładki sfp, , spreżyny talerzowe  ]
Czucie bryłowatości jest procesem psychicznym dość zawiłym; nie wystarczy bowiem mieć czucie skórne i głębokie nienaruszone, aby przedmiot obmacaniem rozpoznać, ale musi Istnieć także zdolność kojarzenia wyobrażeń: zdolność przypominania sobie obrazów nabytych dawniej.
Jeżeli jeden z wymienionych czynników odpadnie następuje utrata czucia bryłowatości.
Bodźce zbyt silne wywołują swoiste przykre uczucie, które nazywamy bolem. Jest to wrażenie odmienne od szeregu innych niemiłych wrażeń; zbyt rażące barwy lub nieharmonijne tony wywołują wprawdzie przykre, nieprzyjemne wrażenia, których jednak nie można porównać z uczuciem bolu. Wrażenia odbierane skórą, jak dotyk, zimno i ciepło są również odmienne od czucia bolu, mimo, że długotrwałe i nasilone działanie tych bodźców mogą spowodować wystąpienie bolu. Silne ugniecenie skóry nie powoduje wrażenie dotyku tylko bolu, podobnie nie mamy wrażenia temperatury przy działaniu zbytniego gorąca. Pod wpływem zatem zbyt silnych bodźców nie powstaje wrażenie swoiste.
Nasuwa się pytanie, czy nerwy, względnie zakończenia nerwowe, przeznaczone dla zmysłu ucisku, ciepła lub zimna przewodzą także wrażenia bolus czy też istnieją do tego celu oddzielne zakończenia nerwowe w skórze i oddzielne drogi w układzie nerwowym ośrodkowym. Za oddzielnością włókien przewodzących czucie holu przemawiają spostrzeżenia kliniczne, w których znajduje się często zaburzenie lub zniesienie czucia bolu, gdy inne rodzaje czucia skórnego zachowane; spotyka się również przypadki chorobowe, przy których istnieje zaburzenie w czuciu dotyku bez zajęcia czucia bolu lub temperatury. Gdyby jedne i te same włókna były przeznaczone dla bodźców termicznych i dla bolu, trudno by sobie wyobrazić, aby w pewnych warunkach chorobowych włókna te były dostępne tylko dla jednej części podniet, n. p. tylko dla dotyku, a nie Oddziaływały na bodźce sprawiające ból.

Powiązane tematy z artykułem: spreżyny talerzowe wkładki sfp