Kanały powietrzne

Bardzo charakterystyczny dla ogromnej większości roślin wodnych i błotnych jest potężny rozwój we wszystkich organach przestworów miedzykomórkowych. Tworzą one w miękiszu system olbrzymich, często bardzo regularnie wykształconych kanałów powietrznych. Kanały te są rozdzielone, jakkolwiek niezupełnie, przez parenchymatyczne poprzecznie ustawione przegrody, mające zazwyczaj grubość tylko jednej warstwy komórek o kształcie gwiaździstym; Linki między ich ramionami tworzą szerokie przestwory międzykomórkowe. Ten typ przegród występuje np. w łodygach Cyperus papyrug, Potamogeton i in., w ogonkach liściowych Nymphaeaceae oraz korzeniach Jussieua: (Onagraceae). Wielkie kanały powietrzne są zbiornikami powietrza, które warunkują unoszenie się rośliny w wodzie. Równocześnie umożliwiają one bardzo żywą dyfuzje gazów we wnętrzu jej ciała, przede wszystkim przenikanie tlenu z asymilujących części do nie zielonych organów; ułatwiają więc oddychanie. Tkanka taka jest przeto typową tkanką przewietrzającą (arenhymą). Niektóre rośliny typu marłgrowe z krajów tropikalnych [namorzyny], rosnące na bagnistych wybrzeżach, a więc podłożu bardzo ubogim w tlen, górze lub ukośnie i wystają ponad powierzchnię gruntu oraz ponad wodę morską czasie przypływu; przypuszczalnie pobierają one tlen otworami podobnymi do przetchlinek (pneumatodami) doprowadzają go do części podziemnych przez tkankę przewietrzającą (aerenchymę). Dla pewnych przedstawicieli tej grupy charakterystyczne są inne, bardzo długie, wyrastające z pędów korzenie powietrzne (korzenie podporowe), pomocą których rośliny te zakotwiczają się w mule. [przypisy: endometrioza leczenie, optyk pszczyna, Rezonans Warszawa ]

Powiązane tematy z artykułem: endometrioza leczenie optyk pszczyna Rezonans Warszawa