Rośliny lądowe

Rośliny lądowe pobierają wodę głównie korzeniami i zazwyczaj tylko z podłoża. Nastepnie za pośrednictwem pędów nadziemnych oddają ją przez transpirację do otaczającej atmosfery jako parę wodną. Wyjątek stanowią jedynie niektóre rośliny pobierające potrzebną ilość wody całą swoją powierzchnią. Do takich należą przede wszystkim paprocie z Hurnenophyllaceae, rosnące w lasach tropikalnych na stanowiskach bardzo wilgotnych i zacienionych. Niektóre z nich w ogóle nie wytwarzają korzeni, mają natomiast na liściach lub łodygach, albo na jednych i drugich, rozmaicie wykształcone Włoski absorbujące wodę; włoski te znacznie zwiększają powierzchnię organów. Rośliny lądowe wykazują wielką rozmaitość budowy w zależności od tego, czy są to rośliny żyjące w stale wilgotnym siedlisku i klimacie, w zmiennie wilgotnym czy też w suchym.

Przystosowania do siedliska stale wilgotnego. Higrofity. Rośliny lądowe, które żyją stale w bardzo wilgotnej atmosferze i na wilgotnym podłożu zapewniającym im nieprzerwane obfite zaopatrzenie w wodę (higrofity, higrofile), np. wiele roślin cieniolubnych, mają — podobnie jak rośliny wodne — właściwości budowy sprzyjające transpiracji (higromorfizm). Dlatego w zbyt suchym powietrzu rośliny te wkrótce więdną i usychają. Im wilgotniejsze jest siedlisko, w którym rosną (np. w wilgotnych lasach tropikalnych), tym większe podobieństwo wykazują one w pewnych szczegółach zewnętrznej i wewnętrznej budowy do roślin podwodnych. Higrofity mają duże, cienkie, delikatne i soczyste blaszki liściowe; nie występują na nich nigdy martwe włoski tworzące kutner. Blaszki liściowe są nagie albo mają powierzchnię aksamitną, powstałą w następstwie wytworzenia licznych żywych włosków lub brodawkowatych wyrostków. Powoduje to znaczne zwiększenie powierzchni transpirującej. [przypisy: enzym dao, nfz przeglądarka skierowań, conditioner stomatologia ]

Powiązane tematy z artykułem: conditioner stomatologia enzym dao nfz przeglądarka skierowań